La Beauté Est Dans La Rue – Beauty Is In The Street – H Ομορφιά Είναι στο Δρόμο – La belleza Está en la Calle

Musée d’Orsay

Edgar Degas Le tub en 1886 pastel sur carton - Musée d'Orsay, Paris

Κατηφορίζοντας τον Σηκουάνα, συναντά κανείς το Musée du Louvre και απέναντί του το Musée d’Orsay, στο οποίο και μπορεί κάποιος να περιηγηθεί ανάμεσα σε έργα των Monet, Manet, Degas, Renoir, Cezanne, Seurat, Gauguin και Van Gogh.

Σε αυτού του είδους τα μουσεία, που συγκεντρώνουν τέτοιο όγκο και είναι πολυσυλλεκτικά, δεν μπαίνω ποτέ στη διαδικασία να πηγαίνω από αίθουσα σε αίθουσα, είναι τόσο άσκοπο. Έτσι, επέλεξα να πάω να δω κάποιους συγκεκριμένους πίνακες του Degas και του Van Gogh.

Έφτασα λοιπόν μπροστά στον πίνακα Le Tub του Degas. Στη προσπάθειά μου να δω από μπροστά τον πίνακα πήγα και στάθηκα δίπλα σε μια λεπτεπίλεπτη γυναίκα, η οποία γύρισε και χαμογελώντας μου έκανε χώρο διακριτικά. Έμεινα να κοιτάζω τον πίνακα με τις σκέψεις και τους λόγους που είχα όταν έμπαινα στο μουσείο αναζητώντας τον. Κάποια στιγμή η γυναίκα δίπλα μου γύρισε και έφυγε. Δεν πέρασε πάνω από μισό λεπτό που γυρίζοντας το κεφάλι μου και με το ευρυγώνιο του ματιού την είδα να βγαίνει από την αίθουσα. Γύρισα και από απόσταση την ακολούθησα για περίπου μισή ώρα. Η επίσκεψη στο μουσείο ακυρώθηκε. Τα μάτια μου από τον Degas στράφηκαν στην γυναίκα αυτή με θαυμασμό. Ένοιωθα ότι αν και συγκεντρωμένα τόσα αριστουργήματα σ’ αυτό το χώρο μερικές φορές δεν θα μπορούσαν να περιγράψουν την ομορφιά ενός ανθρώπου και τον θαυμασμό μας γι’ αυτόν. Με αυτή λοιπόν τη σκέψη, γύρισα και βγήκα απ’το μουσείο πηγαίνοντας στο γωνιακό μαγαζάκι να πιω ένα καφέ.

Μετασχηματισμοί - Η γυναίκα στο Musée d'Orsay, photo by worldcity

Μετά από 40 περίπου λεπτά και ενώ ετοιμαζόμουν να φύγω ήρθε από πίσω μια γυναίκα και σκύβοντας χαριτωμένα δίπλα μου ζήτησε αναπτήρα να ανάψει το τσιγάρο που κρατούσε στα μακριά όμορφα δάχτυλά της. Ήταν αυτή που ακολουθούσα στο μουσείο. Την κοίταξα με αμηχανία, χαμογέλασε, της άναψα το τσιγάρο και με ευχαρίστησε.

Σηκώθηκα αμέσως από το τραπέζι, πήρα τα τσιγάρα και έβαλα το κασκόλ γύρω από το λαιμό μου, γύρισα προς το μέρος της χαμογελώντας και έφυγα.

Ήμουν τόσο σίγουρος ότι η σκέψη ενός ανθρώπου μπορεί να σ’ ακολουθεί όπου κι αν βρίσκεσαι, μεταμορφωμένη σε μια όμορφη γυναίκα.

Έτσι, πήρα τον δρόμο και άρχισα να κατηφορίζω για το Le musée Rodin.

 

Advertisements

3 Σχόλια

  1. mistounou

    Καμμιά φορά, οι κατηφόρες διευκολύνουν την σκέψη, επιταχύνεται μαζί με την αναπνοή, ορθώνεται αμφίρροπη στα λυγισμένα γόνατα. Μετατοπίζουμε το κέντρο βάρους προς τα πίσω, στην ανηφόρα που εγκαταλείπεται, πειράματα μιας φυσικής αντίδρασης στην πτώση. Και να που τελικά, μάλλον ίπτασαι, όπως ακριβώς το ήθελες κιόλας. Ο χρόνος εφαρμόστηκε επιτυχώς.

    Νοέμβριος 29, 2009 στο 10:32 μμ

    • ακόμη κι αν εφαρμόστηκε επιτυχώς, η μνήμη του «όταν ανεπιτυχώς» τρέφει και ορίζει την (α)συνέχειά μας

      Δεκέμβριος 1, 2009 στο 10:53 πμ

  2. Παράθεμα: Exposed « La Ivolution – non commercial

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s