La Beauté Est Dans La Rue – Beauty Is In The Street – H Ομορφιά Είναι στο Δρόμο – La belleza Está en la Calle

Achille Lauro

– 1° μέρος – 1st part –

Η ιστορία του πλοίου

Willem Ruys – Achille Lauro – TFC

(εδώ το δεύτερο μέρος)

 

Ήθελα να γράψω για το Ακίλε Λάουρο καιρό τώρα. Τη χρονιά εκείνη ήμουν 15 ετών και οι εντυπώσεις από την υπόθεση αυτή που προκάλεσε τόσο θόρυβο, επίσης και στην Ελλάδα, ήταν και παρέμειναν βαθιές.

Το πλοίο της έριδας, που δημιούργησε πολλές μικρές ιστορίες και μια μεγάλη.

Το πλοίο που αποτέλεσε ένα ακόμη πεδίο σύγκρουσης δυο ιστορικών λαών, το πλοίο – φορέας χρόνιων πολιτικών αδιεξόδων, το πλοίο πάνω στο οποίο επενδύθηκαν χρήματα αλλά και πολιτική, το πλοίο του φόβου, το Achille Lauro.

To Achille Lauro αποτέλεσε το πιο διάσημο πλοίο του στόλου της Flotta Lauro, εξαιτίας της επιχείρησης κατάληψής του από αντάρτες Παλαιστινίους το 1985.

Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται η ιστορία του πλοίου.

Στο δεύτερο μέρος, που θα ακολουθήσει, παρουσιάζονται η μεγάλη ιστορία της κατάληψής του από παλαιστίνιους αντάρτες και οι μικρές ιστορίες που παρήχθησαν απ’ τα γεγονότα του 1985.

Η κατασκευή του – πρώτη ονομασία «Willem Ruys»

Το 21,000 τόνων πλοίο παραγγέλθηκε από την εταιρεία Royal Rotterdam Lloyd Line’s σε ολλανδικό ναυπηγείο το 1938, άρχισε να κατασκευάζεται το 1939 και παραδόθηκε το 1947, έπειτα από διακοπή εργασιών, λόγω της εισβολής των Γερμανών στην Ολλανδία.

Το πρώτο όνομά του ήταν Willem Ruys, το όνομα του ιδιοκτήτη της πλοιοκτήτριας εταιρείας που συνέλαβαν και εκτέλεσαν οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου.

Τα ταξίδια του “Willem Ruys”

To παρθενικό ταξίδι έγινε στις 2-12-1947, απο Rotterdam για Ινδονησία. Όμως, όταν το 1949 η Ινδονησία απέκτησε την ανεξαρτησία της, το πλοίο άρχισε να γίνεται ζημιογόνο. Έτσι, ξεκίνησε δρομολόγια στο Β. Ατλαντικό τον Μάη του 1958.

Μετά από κάποια ταξίδια στην Αμερική και τον Καναδά, το πλοίο δρομολογήθηκε προς Αυστραλία, μετά από αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στο ναυπηγείο Wilton-Fijenoord, για περιοδείες ανά το κόσμο.

Η πώληση του «Willem Ruys» – μετονομασία σε «Achille Lauro»

Έπειτα από μια μεγάλη όσο και ξαφνική πτώση της επιβατικής κίνησης, το πλοίο πουλήθηκε στα τέλη του 1964 στην ιταλική ναυτιλιακή Lauro, στην οποία παραδόθηκε τον Ιανουάριο του 1965,

Την ίδια χρονιά αγοράστηκε και το πλοίο – αντατωνιστής, το αντίπαλο «Oranje», το οποίο και μετονομάστηκε σε «Angelina Lauro» από την νέα εταιρεία.

To Willem Ruys μετονομάστηκε σε  Achille Lauro (o Achille Lauro ήταν ο γενικός διευθυντής της Lauro).

Αμέσως στάλθηκε στο ναυπηγείο του Παλέρμο για εκμοντερνισμό. Οι εργασίες καθυστέρησαν λόγω ενός ατυχήματος στο ναυπηγείο που προκάλεσε πυρκαγιά. Το πλοίο ξεκίνησε δρομολόγια το Απρίλιο του 1966. Το πλοιο ξεκινησε δρομολογια στις 13-4-1966, με τις πιο εμφανείς διαφορές να είναι ότι το κύτος ήταν πια βαμμένο μπλε και οι τσιμινιέρες να έχουν ψηλώσει.

Τα ταξίδια του «Achille Lauro»

To 1966 το Ακίλε Λάουρο έκανε το παρθενικό του ταξίδι από τη Genova για Wellington μέσω Sydney.

To 1972, η εταιρεία Lauro σταμάτησε τα δρομολόγια προς Ωκεανία, και έτσι το πλοίο χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για κρουαζιέρες.

Το 1985 η Lauro έκανε σύμπραξη με την εταιρεία του έλληνα Χανδρή.

Τον Οκτώβριο του 1985 το Achille Lauro ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με την επιχείρηση κατάληψής του από παλαιστινίους αντάρτες κατά τη διάρκεια του πλου προς Port Said. Μετά τα γεγονότα το πλοίο οδηγήθηκε στην Ιταλία, στο λιμάνι της Γένοβα.

Η πώληση του «Achille Lauro» – μετονομασία σε «TFC Charter»

 

 

 

To 1987, το Achille Lauro αγοράστηκε από την νοτιοαφρικάνικη εταιρεία TFC και μπήκε κάτω από ελβετική σημαία. H TFC ήταν ταξιδιωτικό πρακτορείο και υπήρξε πρωτοπόρος εταιρεία στον χώρο των κρουαζιέρων στη ευρύτερη περιοχή της Νοτίου Αφρικής, κατά τη διάρκεια της  δεκαετίας του ’80. Η TFC, λοιπόν, μετονόμασε το Ακίλε Λάουρο σε «TFC Charter» θέτοντάς το στις υπηρεσίες της.

Τα ταξίδια του «TFT Charter»

To TFC Charter χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να εξυπηρετήσει κρουαζιέρες στην ευρύτερη περιοχή . Επίσης εκτελούσε και ταξίδια μεταξύ Durban και Cape Town.

Η εταιρεία δεν μπόρεσε να αντέξει το σκάνδαλο με τη βύθιση του «Oceanos«. Το Oceanos ήταν ελληνικών συμφερόντων πλοίο και είχε μισθωθεί για 8 μήνες από την TFC Tours. Οι ιδιοκτήτες της δημιούργησαν στη θέση της την Starlight Cruise, λειτουργώντας στη συνέχεια με επιτυχία 4 κρουαζιερόπλοια.

Το τέλος

Στις 30 Νοεμβρίου 1994 και ενώ έπλεε ανοιχτά της Σομαλίας, εκδηλώθηκε μεγάλη πυρκαϊά. Οι 1090 επιβαίνοντες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το πλοίο, εκτός από 3 που δεν πρόλαβαν. Οι επιζώντες περισυλλέχτηκαν από το αμερικάνικο καταδρομικό  USS Gettysburg και μεταφέρθηκαν στη Mombasa της Κένυας. Η φωτιά έκαιγε το TFT Charter – Achille Lauro επί 3 ημέρες. Το πλοίο πήρε μεγάλη κλίση.

Στις 2 Δεκεμβρίου 1994 στάλθηκε ρυμουλκό από τις λιμενικές αρχές. Κατά τη διάρκεια ρυμούλκησης του, σημειώθηκε μεγάλη έκρηξη και το πλοίο βυθίστηκε στο βυθό του Ινδικού ωκεανού.

Ένα πλοίο με κακή προϊστορία

Το 1942 ο ιδιοκτήτης της πλοιοκτήτριας εταιρείας που είχε το πλοίο υπό παραγγελία συνελήφθη και εκτελέστη

κε από τους Γερμανούς.

Το 1953 το πλοίο συγκρούστηκε μετο αντίπαλο πλοίο Oranje στην Ινδονησία, Το ατύχημα δεν είχε θύματα, παρά μόνο υλικές ζημιές (το Oranje έχασε την πλώρη του).

To 1964 και ενώ ήδη είχε πουληθεί στην ναυτιλιακή Lauro και είχε σταλεί σε ναυπηγείο του Palermo για εκμοντερνισμό, εκδηλώθηκε στο πλοίο πυρκαγιά έπειτα από έκρηξη. Όμως το Achille Lauro τελικά δεν καταστράφηκε, ξαναδόθηκε σε χρήση έπειτα από 2 χρόνια.

To 1972,  κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης, πήρε φωτιά. Πήρε 5 επιπλέον μήνες για να επισκευαστούν οι ζημιές.

Τ0 1975, συγκρούστηκε με Λιβανέζικο πλοίο μεταφοράς, στα Δαρδανέλια.

Το 1981 το πλοίο,για ακόμα μια φορά τυλίχτηκε στις φλόγες. Δεν οδηγήθηκε σε διάλυση, αλλά ξαναμπήκε σε υπηρεσία, μετά από τις απαραίτητες επισκευές.

Το 1982, και καθώς το πλοίο βρισκόταν σε 10ημερη κρουαζιέρα, κατασχέθηκε απο το Ιταλικό δημόσιο, για μη καταβολή λιμενικών τελών από την Lauro. Το πλοίο έδεσε στην Τενερίφη για λίγους μήνες. Αργότερα μεταφέρθηκε στη Γένοβα, όπου και παροπλίστηκε μέχρι που πληρώθηκε το χρέος.

Το 1985 κατελήφθη από τους λιβανοπαλαιστινίους αντάρτες, οι οποίοι, κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τις αιγυπτιακές αρχές, σκότωσαν τον ανάπηρο αμερικανοεβραίο Leon Klinghoffer.

Στο δεύτερο μέρος
η μεγάλη ιστορία της κατάληψής του από παλαιστίνιους αντάρτες,
οι προεκτάσεις,
και οι μικρές ιστορίες που παρήχθησαν απ’ τα γεγονότα του 1985.

Advertisements

One response

  1. Παράθεμα: Achille Lauro part II « la prose du monde

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s