La Beauté Est Dans La Rue – Beauty Is In The Street – H Ομορφιά Είναι στο Δρόμο – La belleza Está en la Calle

Το υπονοούμενο του σώματος

Στην αρχαιότητα ό,τι τότε ονόμαζαν χορό,
συνδέονταν με τον έμμετρο λόγο, την ιστορία τη λυρική και την επική ποίηση.
Όλα αυτά συνδυάζονταν με τη θεατρική κίνηση.

Στην Μαύρη Θάλασσα η λαϊκή ορχηστική παράδοση της Γεωργίας
που καταλαμβάνει σήμερα την μεγαλύτερη έκταση της αρχαίας Κολχίδας,
ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά αυτά,
όπως το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και στην ευρύτερη περιοχή του Ευξείνου Πόντου.

Ανάμεσα στους γεωργιανικούς χορούς των ορέων,
όπως ο «μτιουλούρι» και «χερσουρούρι»,
απαντάται μια χορευτική φιγούρα, ανάμεσα σε άλλες,
κατά την οποία τα δυό χέρια υψώνονται προς τον ουρανό,
το σώμα εκτινάσσεται προς τα πάνω και αρχίζει να κάμπτεται ανάστροφα,
ενώ τα χέρια φεύγουν πίσω απ’ το κεφάλι,
το κεφάλι με τη σειρά του λυγίζει προς τα πίσω ακολουθώντας,
και τα πόδια μαζεύονται προς τα πάνω ώστε να συναντήσουν τα χέρια,
διαγράφοντας έτσι μια σωματοποιημένη αόρατη τροχιά.

Σε αυτή την υπερπροσπάθεια του ανθρωπίνου σώματος,
στην υπερέκταση του,
που έρχεται στιγμιαία να διηγηθεί τους μύθους,
στην έκρηξή του,
που έρχεται να επινοήσει καθαρτήριους σχηματισμούς και σύμβολα που θα το λυτρώσουν,
αποδόθηκε το όνομα του Ηλιου.

Πρόκειται για τη σωματική περιγραφή και υπενθύμιση της τροχιάς του Ήλιου.
Μέσα στην απαίτηση για την απόλυτη ακρίβεια της κίνησης,
στην αυστηρότητα της λεπτομέρειας, της πειθαρχίας και της σαφήνειας,
αναδύεται ένας συμβολισμός ισχυρός:

επελέγη το σώμα του χορευτή
να σχηματίζει το γεωμετρικό υπονοούμενο κυρτώνοντας προς τα έξω.
Το στέρνο μένει εκτεθειμένο και κατά κάποιο τρόπο παραδομένο στη δικαιοσύνη του φωτός,
το κεφάλι λυγίζει προς τα πίσω αντικρύζοντας κατά πρόσωπο τον ήλιο,
με ελλοχεύων κίνδυνο να καεί.

Ο χορευτής αφού εκτελέσει τη κίνηση του Ήλιου,
θα προσγειωθεί στο έδαφος
τη μια φορά στα πόδια
και την επόμενη στα γόνατα,
υπό το ανοίκειο βάρος δαιμόνων και ενστίκτων.

Μια έσω έκταση προς τον Ήλιο
που μέσα στη γιορτή του χορού
βρίσκει τον άνθρωπο να ξαναγυρίζει διαρκώς στα στοιχεία που τον όριζουν,
στη συνάφειά του με αυτά,
υπολογίζοντας πάλι τις συντεταγμένες εκείνες
που θα του υποδεικνύουν μια αειφορία
που ξεφεύγει από τις ταπεινές διακλαδώσεις της ανθρώπινης επιθυμίας
και θα διαγραμμίζει το παντοτινό κύκλο του φωτός
κάτω από το οποίο όλα γύρω μας γεννιούνται, πεθαίνουν και ξαναδημιουργούνται.

Ενώ το διαρκές υπονοούμενο θα μετατοπίζεται διαρκώς
μέσα στα αχανή ανθρώπινα τοπία
η χορευτική φιγούρα του Ήλιου
προεκτείνει τη κίνηση
προς τα πίσω, μέσω της ανάμνησης
προς τα μπρος, μέσω της επανάληψης
επιχειρώντας την αντιστροφή του μη συνειδητού νοήματος.

Ο ήλιος γνωρίζει.
Προσερχόμενοι στη γιορτή του,
ας αφήσουμε το πράσινο να απλωθεί,
ας γιορτάσουμε με τους ανέμους και τα γυρίσματα του ήλιου,
με καρδιά ανοιχτή και μαλλιά αφημένα ελεύθερα,
ανεξίτηλα χρώματα αποκαλύπτονται.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s