La Beauté Est Dans La Rue – Beauty Is In The Street – H Ομορφιά Είναι στο Δρόμο – La belleza Está en la Calle

Αρχαίες πέτρες σε ανάξια χέρια

Αφωνοι
Εντυπωσίασε η ουσιαστική αφωνία του υπουργείου Εξωτερικών για τη διήμερη περιοδεία του Α. Νταβούτογλου σε Θράκη και Μακεδονία, καθώς περιμέναμε πως η προειδοποίηση του Δ. Δρούτσα ότι «η χώρα μας δεν επιτρέπει ανάμειξη σε εσωτερικές υποθέσεις της» δεν είναι μόνο ρητορική. Γιατί τι άλλο παρά ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας ήταν η πρόσκληση του Νταβούτογλου σε Ελληνες πολίτες, στους οποίους απευθύνθηκε ως μέλη της «τουρκικής μειονότητας της δυτικής Θράκης», να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους σε Αθήνα και Βρυξέλλες;

Κατόπιν εορτής
Ή μήπως δεν ήταν παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας το να δίνει συστάσεις σε Ελληνες πολίτες για το τι πρέπει να κάνουν με τη γλώσσα τους ή την παράδοσή τους και τη θρησκεία τους; Για να μην αναφέρουμε τις επισκέψεις σε οργανώσεις που λειτουργούν παράνομα αλλά και στις έδρες των ψευδομουφτήδων. Οσο για το χθεσινοβραδινό σχόλιο του Γ. Πεταλωτή, μάλλον ήρθε κατόπιν εορτής...

Σημαία
Και αν στο υπουργείο Εξωτερικών θεωρούν «φιλικές» όλες αυτές τις ενέργειες, απλώς να τους θυμίσουμε ότι ο δήμαρχος Προύσας που συνόδευε τον Τούρκο υπουργό είναι αυτός που κάθε χρόνο στις γιορτές που οργανώνει, υψώνει δίπλα στην τουρκική, τη σημαία της «ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης»...

 

Το παραπάνω κείμενο είναι από άρθρο στην εφημερίδα «Το Έθνος» της 11ης Μαρτίου 2011. Είναι ενδεικτικό της μεγάλης ζημιάς που γίνεται στο τόπο αυτό και σε όλα τα επίπεδα, από εκείνους, που ο Παπαγιώργης ονόμάζει στο παρακάτω κειμενο, «τους χειρότερους πολιτικούς της Ανατολικής Μεσογείου, τους έλληνες πολιτικούς».

Το παρακάτω κείμενο λοιπόν είναι από μια συνέντευξη του Κωστή Παπαγιώργη, που δημοσιεύτηκε το 1992, στην Ελευθεροτυπία. Τηρουμένων των αναλογιών θα μπορούσε να είχε δημοσιευτεί και την περασμένη εβδομάδα ή την ερχόμενη.

Τι είναι λοιπόν εκείνο που κατατρέχει αυτό το τόπο;

στον οποίο η Public Issue, η «Καθημερινή» και ο Σκάϊ θέλουν να μας αποδείξουν ότι σήμερα την αντιπολιτευση την ασκεί ο Καρατζαφέρης;

στον τόπο αυτό έτυχε για ακόμη μια φορά σε κρίσιμη καμπή να ηγείται και να σχεδιάζει πολιτική μια αυταρχική ομάδα ανθρώπων με φασιστικό περιεχόμενο και πρακτικές, οι οποίοι, συν τοις άλλοις, είναι στα πρόθυρα της πολιτικής σχιζοφρένειας, και που δεν ξέρουν για ποιό πράγμα θα πρέπει να ντρέπονται, για το αποκυρηγμένο παρελθόν τους ή για το ξεδιάντροπο παρόν τους.

στον τόπο αυτό έτυχε το ελλάσων κόμμα της αντιπολίτευσης να έχει για αρχηγό του τον αποσυνάγωγο της πολιτικής, μια καρικατούρα, έναν στεγνό και ανέμπνευστο άνδρα που κρύβει λόγια για τη τραγική περίοδο διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία, και υποκρίνεται διαρκώς σχετικά με το Μνημόνιο και τις θέσεις του μαγαζιού του, του κόμματός του, και επιμένει εμμονικά σχεδόν να συμπεριφέρεται ωσαν αρχηγός, ακόμα, της Πολιτικής Άνοιξης

μα πάνω από όλα αυτό που μας έτυχε είναι να έχουμε μια αριστερά αστική και σε πλήρη διάλυση και αφασία

η οποία – αλίμονο! – ονομασε τη κατάληξη των γεγονότων της Υπατίας – νίκη, ποιό; αυτό τον άνευ προηγουμένου εμπαιγμό των μεταναστών, οι οποίοι σε 6 μήνες, τότε που τα φώτα της δημοσιότητας θα έχουν στραφεί αλλού, και θα αντιμετωπίζουν τη βέβαιη απέλασή τους, και που πλέον δεν θα μπορούν να ξαναβρούν βήμα

– τώρα, που ο τροχός γυρίζει και οι εργολάβοι των ΜΜΕ και των κομματικών μαγαζιών έχουν ανάγει τη σύνοδο κορυφής της 25ης Μαρτίου σε νέο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα,

– τώρα που τις τύχες μας τις καθορίζουν ευρωπαίοι ηγέτες που σκέφτονται ψυχρά, κυνικά, λογιστικά και ουδόλως πολιτικά (βλέπε Μέρκελ),

την πιο ακατάλληλη ώρα, τώρα, ο τόπος αυτός κι η μοίρα του έχουν παραδωθεί σε ανάξια χέρια.

worldcity

«αρχαίες πέτρες σε ανάξια χέρια»

Αν αναλογιστούμε την καθυστέρηση, την κοινωνική απομόνωση, την απουσία ισχυρών θεσμών,
ένας νεοέλληνας δεν διαφέρει και πολύ από τον όποιο Βαλκάνιο.

Κι όμως αυτός ο οχληρός Βαλκάνιος μιλάει ελληνικά.

shadows

"Υπάρχει κάτι ζωντανό από τον αρχαίο κόσμο στη σημερινή Ελλάδα ή έχουν μείνει μόνο οι πέτρες; Αλλά κι αν υπάρχει, επειδή τελικά οι γκρεμισμένοι ναοί, οι πέτρες και τα χώματα είναι βασικά πράγματα για να ζήσει ένας λαός, όλα αυτά έχουν πέσει σε ανάξια χέρια" - Silhouettes IV - photo by GreekAdman

Η δεισιδαιμονία μας έχει να κάνει με αυτό ακριβώς το ζήτημα:
τί είμαστε τελικά; Συνεχιστές της αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου;
Αρχοντοξεπεσμένο εθνάριο; Ιστορική φάρσα; Φυλετικό αίνιγμα;

Νομίζω ότι εδώ βρίσκεται το σκάνδαλο:
Τα λείψανα μιας πανάρχαιας εθνότητας
σε μια περιφρονημένη γωνιά της Ευρώπης,
είναι καταδικασμένα να μιλούν την πιο πνευματική γλώσσα της ιστορίας.

τί είμαστε τελικά; Συνεχιστές της αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου; Αρχοντοξεπεσμένο εθνάριο; Ιστορική φάρσα; Φυλετικό αίνιγμα; - ΣΟΥΝΙΟ, Ναός του Ποσειδώνα

Προσωπικά, αν χωρίσουμε τον κόσμο των γραμμάτων
σε αρχαιολάτρες και ρέκτες του παρόντος, τάσσομαι με τους δεύτερους.
Η λατρεία του παρελθόντος, τις περισσότερες φορές, γεννάει μεγαλοϊδεάτες,
ιεροκήρυκες, ψώνια, λογοκόπους και κιβδηλοποιούς.

Αντίθετα, η Ελλάδα, ζώντας σε ένα είδος ιστορικής ημιαχρηστίας,
είναι ιδεώδης τόπος για κάθε λογής απελπισμένους, παραιτημένους, πικράντερους,
είρωνες, ανεύθυνους και φευγάτους…

Δεν ξέρω κανέναν Έλληνα που να έχει ιδιαίτερη κλίση στη σοβαρότητα.
Αυτό είναι το εθνικό μας γνώρισμα…

Αρχικά, είναι πολύ δύσκολο για ένα άτομο, ιδιώτη όνομα και πράγμα,
χαμένο στις μέριμνες και στις μικροατυχίες της καθημερινής ζωής,
να πάρει τις αποστάσεις ερωτημάτων
που αφορούν το έθνος, την ιστορία, το γένος κλπ.

Ο συγγραφέας, για παράδειγμα,
είναι ένας άνθρωπος που πρωί – βράδυ καταγίνεται με τον εαυτό του,
ηδονίζεται νοσηρά με το προσωπικό του δράμα.
Πως να αποσπαστεί λοιπόν από αυτό το ιδιωτικό σύμπαν
και να μιλήσει για καθολικά ζητήματα;
Αναγκαστικά δεν θα μιλήσει με την καρδιά του
και το πιθανότερο είναι ότι θα πει συμβατικά και «μεγάλα» λόγια.

Εν πάση περιπτώσει, αξίζει να πούμε, ότι κατά παράδοξη ιστορική συγκυρία,
χώρες που κάποτε υπήρξαν κοιτίδες μεγάλων πολιτισμών
(Περσία, Αίγυπτος, Ελλάδα κτλ)
μέσα στο σύγχρονο κόσμο δεν παίζουν κανένα ρόλο.

"Ο "ελληνικός πολιτισμός" βέβαια έχει μέγα κύρος παγκοσμίως. Ωστόσο το παρελθόν δεν αναγκάζει σε τίποτα το παρών..." - Ελληνική Σημαία, Αθήνα

Ο «ελληνικός πολιτισμός» βέβαια έχει μέγα κύρος παγκοσμίως.

Ωστόσο αυτό το κύρος υπάρχει στις βιβλιοθήκες, στα επιστημονικά εργαστήρια,
στα πανεπιστήμια ή στους θεσμούς
και είναι προβληματικό να συνδυαστεί με τη σημερινή Ελλάδα.

Το παρελθόν δεν αναγκάζει σε τίποτα το παρών.

Είναι μήπως τυχαίο ότι οι δύο πιο πνευματικοί λαοί της Μεσογείου
– Έλληνες και Εβραίοι – ήταν μέχρι «χθες» άστεγοι;

Επίσης, είναι συμπτωματικό μήπως ότι τις τύχες του σημερινού κόσμου
τις ορίζει ένα έθνος χωρίς ιστορία, το αμερικανικό (έθνος);

Δεν υπάρχει πνεύμα χωρίς δύναμη
κι αφού η νεότερη Ελλάδα δεν έχει «δύναμη» δεν μπορεί να έχει «πνεύμα».

Ένας ναός για να μην καταντήσει μουσείο πρέπει να ζει ο θεός του.
Αυτό έχει μοιραία σημασία για τους πολιτσμούς, τα έθνη και τις θρησκείες.

"Η ιστορική ασυλία θα μπορούσε να μας χαριστεί μόνο αν κάτι ζωντανό από τον αρχαίο κόσμο ύπήρχε στην Ελλάδα και όχι μόνο πέτρες. Υπάρχει όμως;" - ΔΕΛΦΟΙ, Ναός του Απόλλωνος

Η ιστορική ασυλία θα μπορούσε να μας χαριστεί
μόνο αν κάτι ζωντανό από τον αρχαίο κόσμο ύπήρχε στην Ελλάδα
και όχι μόνο πέτρες.
Υπάρχει όμως;
Δεν είναι καθόλου παράδοξο ότι ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν να καθιερώσουν την Ελλάδα ως ιερό τόπο.

Ωστόσο, οι γκρεμισμένοι ναοί, οι πέτρες και τα χώματα,
βασικά πράγματα για να ζήσει ένας λαός,
δεν παύουν να έχουν ιστορία και να πέφτουν σε ανάξια χέρια.

"Αν συγκρίνουμε την ιστορία των χωρών που βρίσκονται στα παράλια της Ανατολικής Μεσογείου, θα δούμε ότι τα τελευταία εκατό χρόνια τους χειρότερους πολιτικούς τους είχε η Ελλάδα. - Πλατεία Συντάγματος, Ελληνικό Κοινοβούλιο"

Αν συγκρίνουμε την ιστορία των χωρών που βρίσκονται στα παράλια της Ανατολικής Μεσογείου,
θα δούμε ότι τα τελευταία εκατό χρόνια τους χειρότερους πολιτικούς τους είχε η Ελλάδα.

 

Ποιά άλλη χώρα θα μπορούσε να διαπράξει ένα εθνικό κακούργημα σαν του '22; Επί Επαναστάσεως ο άγγλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη έλεγε: "Μας χρειάζεται προ παντός μια Ελλάς"... Αυτό φαίνεται το εγκολπώθηκαν οι Έλληνες πολιτικοί: ποτέ δεν άσκησαν εθνική πολιτική...

Ποιά άλλη χώρα θα μπορούσε να διαπράξει ένα εθνικό κακούργημα σαν του '22; Επί Επαναστάσεως ο άγγλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη έλεγε: "Μας χρειάζεται προ παντός μια Ελλάς"... Αυτό φαίνεται το εγκολπώθηκαν οι Έλληνες πολιτικοί: ποτέ δεν άσκησαν εθνική πολιτική... - ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, Η Σμύρνη στις φλόγες 14 Σεπτεμβρίου 1922

Ποιά άλλη χώρα θα μπορούσε να διαπράξει ένα εθνικό κακούργημα σαν του ’22;
Επί Επαναστάσεως ο άγγλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη έλεγε:
«Μας χρειάζεται προ παντός μια Ελλάς»…

Αυτό φαίνεται το εγκολπώθηκαν οι Έλληνες πολιτικοί:

ποτέ δεν άσκησαν εθνική πολιτική…

—-

αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Κωστή Παπαγιώργη στον Δημήτρη Κουμαντάρο

Ελευθεροτυπία, 31 Δεκεμβρίου 1992

σχετικά με την ενορχηστρωμένη προσπάθεια Public Issue, ΣΚΑΙ, Καθημερινής να αναδείξουν ως πρωταγωνιστή στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό τον Καρατζαφέρη και το κόμμα του, που αναφέρεται στο εισαγωγικό σημείωμα, μπορείτε να ανατρέξετε και στα παρακάτω δημοσιεύματα:

Η Καθημερινή: «Γιατί ανεβαινει το ΛΑΟΣ» του Αλέξη Παπαχελά

Ροίδη Εμμονές: » Ο Παπαχελάς ταξιδεύει με Καρατζα – Ferries»

Antista Chef: «Και για αυτό ανεβαίνει το ΛΑΟΣ»

Πιτσιρίκος: «Γιατί δεν ανεβαίνει το ΛΑΟΣ»

Advertisements

One response

  1. Reblogged στις vequinox.

    Μαρτίου 7, 2016 στο 2:59 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s