La Beauté Est Dans La Rue – Beauty Is In The Street – H Ομορφιά Είναι στο Δρόμο – La belleza Está en la Calle

συναίσθημα, τύχη και αμαρτία

από το εξώφυλλο του βιβλίου «Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου», του Βατζλάβικ Πώλ.

ξέσπασμα λυγμών το πρωί, καθώς διάβαζα κάτι στίχους ολωσδιόλου γελοίους…

δεν ξέρω ποιος είναι ο σκοπός της τάχνης, αλλά ασφαλώς δεν είναι αυτή η συγκίνηση!

σήμερα το μεσημέρι, είχα το συναίσθημα πως η σκέψη μου είχε ολωσδιόλου αδειάσει το μυαλό μου και βρίσκονταν στη θέση της δυο άγνωστοι που συζητούσαν και μάλωναν για να αποφασίσουν την τύχη μου…

κι όταν ήρθε το απόγευμα κάποιος είπε πως είμαστε υπερβολικά σκορπισμένοι και πως πρέπει να αποκτήσουμε συνοχή…

είχε πέσει το βράδυ όταν σκέφτηκα πως εκείνο που μας  κάνει χωρίς συνοχή είναι οτι δεν υπάρχει σε αυτό τον τόπο το συναίσθημα της αμαρτίας…

τη νύχτα, αν το πνεύμα μου φτάσει σ’ έναν ορισμένο βαθμό ακινησίας, τα εξωτερικά πράγματα θα αρχίσουν να κινούνται…

δημοσιεύτηκε από : katabran

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Εγώ είχα δύο ξεσπάσματα σκέψεων…Για το πρώτο φταίει το κείμενο σου,για το δεύτερο φταίνε οι παρακάτω αράδες:
    «Σήμερα υπάρχει η τάση να συγχωρούνται οι ηθικές ευθύνες απ’τα άτομα και να θεωρούνται θύματα των κοινωνικών συνθηκών.Αν χάψεις τέτοιο παραμύθι και τ’αγοράσεις,το πληρώνεις με την ψυχή σου.[…] Αυτό που περιορίζει τους ανθρώπους είναι η έλλειψη χαρακτήρα.Αυτό που περιορίζει τους ανθρώπους είναι πως δεν έχουν το θάρρος,δεν έχουν την φαντασία,να πρωταγωνιστήσουν στην ίδια τους την ταινία κι ακόμη λιγότερο να την σκηνοθετήσουν.» Απόσπασμα από τον Τρυποκάρυδο του Τομ Ρόμπινς
    Κοιτάζοντας το εξώφυλλο σκέφτομαι ότι πλέον έχουμε αποβάλλει πολλά από τα συναισθήματα μας, κάποια πάλι δεν ξέρω γιατί αλλά δεν τα αποκτήσαμε ποτέ…

    Ιουνίου 13, 2012 στο 5:55 μμ

    • αναμένω τον «τρυποκάρυδο», μού κίνησες το ενδιαφέρον Jokerάκι…

      Ἀλήθεια, τὰ συντρίμμια δὲν εἶναι ἐκεῖνα- ἐσὺ ῾σαι τὸ ρημάδι-
      σὲ κυνηγοῦν μὲ μία παράξενη παρθενιὰ στὸ σπίτι στὸ γραφεῖο στὶς δεξιώσεις τῶν μεγιστάνων, στὸν ἀνομολόγητο φόβο τοῦ ὕπνου-
      μιλοῦν γιὰ περιστατικὰ ποὺ θὰ ἤθελες νὰ μὴν ὑπάρχουν

      νὰ γινόντουσαν χρόνια μετὰ τὸ θάνατό σου,
      κι αὐτὸ εἶναι δύσκολο γιατί…
      -Τ᾿ ἀγάλματα εἶναι στὸ μουσεῖο.
      Καλημέρα…
      γιατὶ τ᾿ ἀγάλματα δὲν εἶναι πιὰ συντρίμμια, εἴμαστε ἐμεῖς.
      Τ᾿ ἀγάλματα λυγίζουν ἀλαφριὰ … καλή- μέρα

      απόσπασμα από την ΚΙΧΛΗ (ασέλγησα στη «νύχτα» για να γίνει «μέρα»)

      Ιουνίου 14, 2012 στο 9:35 πμ

  2. moodytimes

    Tων περισσοτέρων το μυαλό θυμίζει τηλεπαράθυρο και το χειρότερο είναι πως μπαίνει και η διακοπή για τις «απαραίτητες» διαφημήσεις. Πολύ ενδιαφέρον μοιάζει το βιβλίο…μήπως να την κλείσουμε τη ρημάδα

    Ιουνίου 14, 2012 στο 9:57 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s